Samo zdrowie
Postawa trudna do zrozumienia
Podobną postawę, która współcześnie bywa trudna do zrozumienia i nierzadko jest wyśmiewana, przyjmowało wiele osób, które spotkałem. Były one dla mnie żywym świadectwem potwierdzającym niezwykłe możliwości samouzdrawiające tkwiące w każdym z nas.
Dzięki tym ludziom zrozumiałem dawną, świadczącą o pokorze, maksymę lekarzy, że to natura leczy, a medycy tylko czuwają. Bardziej wyrazistego sensu nabrało dla mnie hasło popularne ostatnio na zachodzie Europy: „Pomóż sobie sam, a Bóg ci też pomoże”.
Kończąc te refleksje, chciałbym przypomnieć słowa wielkiego lekarza i humanisty, George’a Groddecka: „W człowieku wszystko pozostawione samemu sobie zmierza ku dobremu”.
Jednak niekiedy o tym zapominamy i własnym niepokojem, nadmiarem zabiegów, brakiem wiary, ufności i nadziei przeszkadzamy Naturze i Stwórcy w dziele naszego uzdrowienia, zarówno cielesnego, jak i duchowego. Przy czym to drugie jest mimo wszystko ważniejsze. Tak więc miejmy zawsze nadzieję i bądźmy zdrowi na ciele i duchu, czego z serca każdemu życzę.
Brzoza, która leczy
To jedno z piękniejszych polskich drzew. Dla Słowian było święte. Wiele wieków temu odkryli, że leczy ciało. Swe największe skarby brzoza daje nam wczesna wiosną. Drzewo to żyje najwyżej sto kilkadziesiąt lat. Nie ma w sobie ani dostojeństwa ani długowieczności dębu, ale było obiektem kultu starożytnych Celtów i Słowian. Uważali brzozę za święte drzewo, symbol Matki Ziemi, wieczności i mądrości. Dziś pozostałością tych wierzeń jest obyczaj dekorowania brzozowymi gałązkami ołtarzy w Boże Ciało. Ludzie już dawno zauważyli, że brzoza leczy. Z kory pozyskiwano cenny dziegieć, zwany niekiedy smołą. Ma właściwości złuszczające, antyseptyczne, przeciwzapalne. Stosuje się go jeszcze czasem w naturalnej terapii chorób skórnych, np. trądzika czy łupieżu.